Dane o produkcji przemysłowej poniżej oczekiwań
Zgodnie z danymi GUS produkcja sprzedana przemysłu w przedsiębiorstwach zatrudniających powyżej 9 osób zmniejszyła się w lutym o 2,0% r/r wobec spadku o 0,9% w styczniu (rewizja w górę z -1,0%), kształtując się poniżej konsensusu rynkowego (-1,2%) i lekko powyżej naszej prognozy (-2,2%). Istotnym czynnikiem oddziałującym w kierunku obniżenia dynamiki produkcji przemysłowej pomiędzy styczniem a lutym był efekt statystyczny w postaci niekorzystnej różnicy w liczbie dni roboczych (w lutym 2025 r. liczba dni roboczych była o 1 dzień mniejsza niż w lutym 2024 r., podczas gdy w styczniu 2025 r. liczba ta była taka sama jak w styczniu 2024 r.). Po oczyszczeniu z wpływu czynników sezonowych produkcja przemysłowa zmniejszyła się w lutym o 0,2% m/m.
Perspektywy produkcji w branżach eksportowych pozostają niekorzystne
Z uwagi na oddziaływanie niekorzystnych efektów kalendarzowych spadek rocznej dynamiki produkcji przemysłowej odnotowano we wszystkich głównych segmentach przemysłu, tj. w branżach eksportowych (-2,6% r/r w lutym wobec -5,0% w styczniu) w branżach powiązanych z budownictwem zwiększyła się (1,4% wobec 3,5%) oraz pozostałych kategoriach (-2,3% wobec 0,3%). W danych na uwagę zasługuje utrzymujący się spadek produkcji w branżach eksportowych, w szczególności kategoriach związanych z przemysłem motoryzacyjnym takich jak: „pojazdy samochodowe, przyczepy i naczepy” (-4,8% w lutym wobec -15,1% w styczniu) oraz „urządzenia elektryczne” (-7,3% wobec -7,7%). Naszym zdaniem krótkookresowe perspektywy w branżach eksportowych wciąż pozostają niekorzystne głównie ze względu na obniżoną aktywność w przetwórstwie w strefie euro, w tym w Niemczech i zgłaszane z tego powodu niższe zapotrzebowanie na dobra pośrednie wytwarzane w Polsce, co sygnalizują wyniki badań koniunktury PMI (por. MAKROmapa z 24.02.2025). Warto jednocześnie odnotować utrzymujący się wzrost produkcji w branżach powiązanych z budownictwem, który wynikał z wyższej produkcji w kategoriach „wyroby z pozostałych surowców niemetalicznych” (1,9% wobec 14,2%) oraz „wyroby z metali” (1,2% wobec -1,0%). Wzrostowi produkcji w tych kategoriach sprzyja obserwowane w ostatnich miesiącach zwiększenie aktywności w budownictwie (patrz poniżej).
Spadek produkcji budowlano-montażowej
Dynamika produkcji budowlano-montażowej zmniejszyła się w lutym do 0,0% r/r wobec 4,3% w styczniu, kształtując się poniżej konsensusu rynkowego (2,3%) oraz naszej prognozy (1,0%). Spadek dynamiki produkcji budowlano-montażowej pomiędzy styczniem a lutym wynikał w dużym stopniu z oddziaływania efektu statystycznego w postaci niekorzystnej różnicy w liczbie dni roboczych (patrz powyżej). Po oczyszczeniu z wpływu czynników sezonowych produkcja budowlano-montażowa w lutym zmniejszyła się o 2,3% m/m.
Aktywność w budownictwie wspierana przez napływ środków unijnych
Ze względu na oddziaływanie niekorzystnych efektów kalendarzowych dynamika produkcji budowlano-montażowej zmniejszyła się w 2 z 3 głównych kategorii: „roboty budowlane specjalistyczne” (3,0% r/r w lutym wobec 3,9% w styczniu) oraz „wznoszenie budynków” (-3,8% wobec 7,1%). Wzrost dynamiki produkcji odnotowano natomiast w kategorii „budowa obiektów inżynierii lądowej i wodnej” (1,7% wobec 1,6%), co sugeruje, że środki unijne, które napływają do Polski w ramach Krajowego Planu Odbudowy oraz Wieloletnich Ram Finansowych 2021-2027 zaczynają dynamizować aktywność w budownictwie. Oznaczałoby to wzrost znaczenia inwestycji infrastrukturalnych jako czynnika wzrostu aktywności w budownictwie w 2025 r. w porównaniu z inwestycjami przedsiębiorstw oraz inwestycjami mieszkaniowymi gospodarstw domowych i – ze względu na dominujący udział tej kategorii w produkcji sprzedanej – początek trendu wzrostowego w budownictwie.
Czy to koniec procesów restrukturyzacyjnych w przetwórstwie?
Zgodnie z opublikowanymi dziś danymi GUS, dynamika zatrudnienia w sektorze przedsiębiorstw nie zmieniła się w lutym w porównaniu do stycznia i wyniosła 0,9% r/r, kształtując się zgodnie z oczekiwaniami rynku równymi naszej prognozie. W ujęciu miesięcznym zatrudnienie zmniejszyło się w lutym o 3,5 tys. osób. Obserwowany w ostatnich miesiącach spadek zatrudnienia w pewnym stopniu można tłumaczyć zmniejszającym się zasobem siły roboczej ze względu na osiąganie wieku emerytalnego przez roczniki z wyżu demograficznego. W ujęciu sektorowym najsilniejszy wzrost zatrudnienia pomiędzy styczniem a lutym odnotowano w kategoriach „zakwaterowanie i gastronomia” (+0,9 tys. osób), „przetwórstwo” (+0,8 tys. osób) oraz „dostawa wody, gospodarowanie ściekami i odpadami” (+0,7 tys. osób), podczas gdy największy spadek odnotowano w kategorii „administrowanie i działalność wspierająca” (-3,1 tys. osób). W tym kontekście na uwagę zasługuje wzrost zatrudnienia w przetwórstwie, który w naszej ocenie można łączyć z odnotowaną w ostatnim czasie poprawą koniunktury w tym sektorze (por. MAKROmapa z 03.03.2025).
Dalsze spowolnienie wzrostu wynagrodzeń
Nominalna dynamika wynagrodzeń w sektorze przedsiębiorstw zatrudniających powyżej 9 osób zmniejszyła się w lutym do 7,9% r/r wobec 9,2% w styczniu, kształtując się poniżej konsensusu rynkowego (8,7%) oraz naszej prognozy (8,6%). W ujęciu realnym, tempo wzrostu wynagrodzeń w firmach zmniejszyło się do 2,9% r/r w lutym wobec 4,1% w styczniu. Warto odnotować, że w lutym w zdecydowanej większości raportowanych kategorii nominalna dynamika wynagrodzeń ukształtowała się na jednocyfrowym poziomie, co może sugerować słabnącą presję płacową w polskim sektorze przedsiębiorstw. Jest to spójne z naszym scenariuszem zakładającym silny spadek inflacji, w tym inflacji bazowej, w II poł. br. Nasz zaktualizowany scenariusz inflacji przedstawimy w najbliższej MAKROmapie.
Podtrzymujemy naszą prognozę wzrostu PKB
Z jednej strony silniejszy od naszych wcześniejszych oczekiwań wzrost PKB w IV kw., a także napływające w ostatnim czasie miesięczne dane (w szczególności o sprzedaży detalicznej) wskazują na lekkie ryzyko w górę dla naszej ścieżki PKB w kolejnych kwartałach. Z drugiej strony, czynnikiem ryzyka w dół dla perspektyw wzrostu PKB, w szczególności popytu zewnętrznego, pozostaje polityka celna administracji D. Trumpa, przy czym ekspozycja Polski na to ryzyko jest relatywnie niewielka. W konsekwencji uważamy, że czynniki ryzyka dla naszej prognozy wzrostu PKB w 2025 r. (3,5% wobec 2,9% w 2024 r.) są na ogół zbilansowane. Uważamy, że łączny wydźwięk opublikowanych dzisiaj danych z polskiej gospodarki jest lekko negatywny dla kursu złotego i rentowności polskich obligacji.
